ใครหลายคนรู้จัก-ความรัก- ทว่า! รู้จักใช่ว่าจะเข้าใจ
เราเรียนรู้ที่จะรัก แต่ใช่ว่าเราจะเข้าใจ -ความรัก-
เป็นความจริงที่ว่า...
วันและคืนที่เรียนรู้ผ่านกาลเวลา ทำให้คนสองคนเข้าใจกันมากขึ้น...
แต่วันและคืนที่ผ่านพ้น ก็ทำให้คนสองคนเข้าใจกันน้อยลง...
ต่างกับความคาดหวังและการเรียกร้องระหว่างกัน ที่กลับจะมีสูงขึ้นและสูงขึ้น..
และบางที..เราก็เลือกที่จะทำร้ายกันและกันด้วย-ความรัก-ระหว่างเราตามวันและคืนที่ล่วงผ่านตามกาลเวลา
..ถ้าเราตอบหัวใจของเราแท้จริง-ความรัก- ก็แท้จริงเช่นกัน
และ-ความรัก- ก็จะอยู่เช่นนั้นเสมอ!

เพราะบางทีความสุขที่แท้จริงของ-ความรัก-
คือ...การได้รักมากกว่าการถูกรัก
และในทุกๆการค้นหา ก็ไม่จำเป็นเสมอไปที่จะต้องค้นพบ...

ถ้าเรารู้จักที่จะให้เกียรติความรัก..
ความรักก็จะให้เกียรติเราเช่นกัน..