เค้าว่ากันว่า...

อ่านหนังสือสักเล่มต้องใช้เวลา

เช่นเดียวกัน

เราคงไม่รู้จักใครสักคนได้ดีตั้งแต่วันแรก

เหมือนฉันไม่เคยรู้จักคุณมาก่อน

เราต้องใช้เวลานานแค่ไหนถึงได้รู้จักกันมากกว่านี้

หรือเพียงแค่ไม่กี่นาทีก็รู้จักกันได้

แต่สำหรับฉันการที่รู้จักใครสักคนคงใช้เวลาไม่นาน

เพราะคงมีอะไรหลายๆอย่างที่ทำให้รู้จักกันเร็วขึ้น

คงเป็นอะไรที่ประทับใจในตัวตนบางอย่าง

เค้าว่ากันว่า...

อย่าตัดสินหนังสือดีๆแค่ปกมันสวย

เช่นเดียวกัน

คนหน้าตาดีอาจจะไม่ใช้คนดีเสมอไป

แน่นอนเพราะบางคนหน้าตาไม่ดีอาจมีอะไรดีกว่าคนที่หน้าตาดี

เพราะฉะนั้นจงอย่าน้อยใจที่เกิดมาเป็นคนหน้าตาไม่ดี

คุณจงใช้สิ่งดีๆที่ไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาและรู้ได้ด้วยใจ

แล้วคนอื่นๆก็จะเห็นสิ่งนั่นว่ามันดีกว่าที่คิดดีกว่าที่เห็น

เค้าว่ากันว่า...

คนที่ไม่ชอบอ่านหนังสือเลย

ก็ใช่ว่าจะมีหนังสือเล่มแรกในชีวิตที่ชอบไม่ได้

เช่นเดียวกัน

คนที่เราไม่คิดอยากรู้จัก

อาจจะเป็นคนดีที่สุดในชีวิตเราก็ได้

เห็นด้วยว่าคนที่ไม่คิดอยากรู้จัก

คนๆนั้นกลับทำให้เราคิดว่า

เค้าคือคนที่ดี(ไม่ถึงที่สุด)คนหนึ่งที่เข้ามาในชีวิตเรา

เป็นหนังสือที่ไม่ชอบอ่านแต่เผลออ่านไปแล้ว

เพราะจริงๆแล้วไม่ชอบอ่านหนังสือ

ชอบฟังเรื่องราวจากคำบอกเล่ามากกว่าที่จะอ่านเอง

แต่แปลกหนังสือเล่มนี้กลับพูดได้

สื่อสารได้ และเข้าใจได้(ด้วยใจ)

เค้าว่ากันว่า...

การชอบหนังสือสักเล่ม

ไม่ได้หมายความว่าหนังสือเล่มนั้นเนื้อหาดีทุกหน้า

เช่นเดียวกัน

การรู้สึกดีกับใครสักคน

ไม่จำเป็นว่าเขาจะไม่มีข้อเสียอะไรเลย

ใช่ เพราะบางสิ่งที่เราไม่รู้อาจซ่อนเร้นอะไรบางอย่างไว้
อย่างน้อยๆ

มันอาจทำให้เห็นตัวตนที่แท้จริง

แต่สิ่งเหล่านั้นคงไม่เลวร้ายเกินที่จะรับได้

คิดเสียว่าข้อเสียบางอย่างมันคงไม่ทำให้ใครคนหนึ่งต้องเสียใจ

ถ้าใครไม่มีข้อเสียในก็คงเป็นเรื่องแปลกประหลาดน่าดู

เค้าว่ากันว่า...

อย่ารู้สึกเสียดายเวลา

กับการอ่านหนังสือบางเล่มจนจบ

แล้วพบว่าเป็นหนังสือที่ไม่ชอบ

เช่นเดียวกัน

จงรู้สึกดีกับการใช้เวลากับใครสักคนหนึ่งอย่างเต็มที่

แม้ว่าวันหนึ่งจะรู้ว่าเขาคนนั้นไม่ใช่เลยสักนิด

เพราะอย่างน้อยต่อจากนี้ไป

เราจะได้เลือกทางที่ถูกและคนที่ใช่ซะที

เคยอ่านหนังสือมาหลายเล่มแล้วรู้สึกผิดหวัง

เพราะตอนจบของเรื่องมันไม่สวยงามอย่างที่คิด

คงไม่ผิดอะไรถ้าจะหยิบหนังสืออีกเล่มขึ้นมาอ่าน

เพียงเพื่อต้องการเนื้อหาสาระที่ไม่น่าเบื่อ

อ่านไป ยิ้มไป หัวเราะไปอ่านได้หลายๆ ครั้ง

แต่ละครั้งที่อ่านไม่เคยทำให้ผิดหวัง

ถึงแม้ไม่ได้อ่านก็สามารถจำเรื่องราวต่างๆได้

คงมีสักตอนของหนังสือที่อ่านแล้วทำให้เศร้า

นั่นก็เป็นอรรถรสอย่างหนึ่ง

ทำให้รู้สึกว่าการอ่านหนังสือดีๆสักเล่มต้องมีอะไรๆหลายอย่างรวมกัน

เพิ่มสีสันให้กับชีวิต

ฉันก็ได้แต่หวังว่าหนังสือที่ฉันกำลังอ่านอยู่นี้คงได้รับรางวัลใดรางวัลหนึ่ง..

ที่ขี้หึงก็เพราะว่าเธอน่ารัก มีคนทักคนโทรมาน่าสงสัย

เช็คมือถือเช็คข้อความทุกยามไป ไม่ไว้ใจเพราะตัวเราเคยทำมา

คอยระแวงระวังจนเธอเบื่อ ถามทุกเมื่อว่าเธออยู่กับใครหนา

คอยโทรหาโทรตามสามเวลา ที่โทรมาก็ด้วยความเป็นห่วงเธอ

อาจจะจริงที่ฉันหวงมากไปหน่อย แต่อย่างน้อยฉันก็รักเธอเสมอ

ทุกๆวันที่โทรตามใช่หยามเธอ แค่อยากเจอกันบ่อยครั้งเหมือนดังเดิม